EKREM HAYRİ PEKER


YENİ KİTABIM BURSA'DA SİNEMA YAYINLANDI

Bursa üzerine yazdığım "Emirsultan-Heykel Arasında Nostaljik Bir Gezinti", "Altıparmak-Muradiye-Çekirge Arasında Nostaljik Bir Gezinti" ve "Keşiş Dağındaki Zeus" kitaplarından sonra yeni kitabım BURSA'DA SİNEMA yayınlandı.


YENİ KİTABIM BURSA'DA SİNEMA YAYINLANDI

 

Merhaba Dostlar
 
Bursa üzerine yazdığım "Emirsultan-Heykel Arasında Nostaljik Bir Gezinti", "Altıparmak-Muradiye-Çekirge Arasında Nostaljik Bir Gezinti" ve "Keşiş Dağındaki Zeus" kitaplarından sonra yeni kitabım BURSA'DA SİNEMA yayınlandı. Yaklaşık sekiz yıldır üzerinde çalıştığım bu kitapta: Bursa'nın sinema kültürünü, Bursa merkezi, ilçeler, beldelerdeki ve ilçelerdeki sinemaları, çekilen filmleri  yerel basında 1950-60 yıllarında çıkan haberleri de kullanarak yazdım.
Kitabımı internetten temin edebilirsiniz.
Ekrem Hayri Peker
Not:Mail almak istemeyenlerin bildirmesini rica ederim
 

"Bizimkisi bir aşk hikayesi
Siyah beyaz film gibi biraz…”

Kayahan’ın bu şarkısı sinema aşkımı anlatıyor… Siyah beyaz, renkli, renkli sinemaskop…Küçük büyük kapalı alanlar, açık bahçeler…Bizi bambaşka dünyalara götüren alanlar. “Bazen şehre bir film gelir”di, tüm şehir onu konuşurdu. Dar alanda sıkışan, şehirlerarası yolculuğun bile olay olduğu yıllarda bizi, dış dünyaya bağlayan ve dış dünyayı bize tanıtan tek araç sinemaydı.

Metin Erksan’ın yönettiği, Müşfik Kenter ve Sema Özcan’ın oynadığı “Sevmek Zamanı” filmini hatırlıyor musunuz? Başrol oyuncusu bir hayale âşık olur. Sinema da bir hayal dünyası değil mi? Bizi içine alıp, görmediğimiz diyarlara götüren. Bir hayalin peşinden koştum ve bu kitap ortaya çıktı.

Sinemada sosyalleşir, âşık olduklarımızı sinemada görürdük.

Oysa sinemalarda sadece film seyredilmezdi. Buralar tiyatro ve konser salonuydu, kasabalarda düğün salonuydu. Siyasi partiler, sendikalar genel kurullarını burada yaparlardı. Hepsi hayatımızdan sessizce gittiler. Sadelik, samimiyet, dostluk, arkadaşlık gibi kavramlarla beraber gittiler.

Bu çalışmamda “sinemanın sadece film çevirmek ve göstermek” olmadığını anladım. Sinema siyasetin, ABD için kültürel hegemonyasını yaymak için kullandığı bir araç olduğunu da yakından gördüm.

Bursa’da bu kadar yazlık ve kışlık sinema olduğunu bilmiyordum. Yaşayan sinema sahiplerini, makinistleri, sinema müdürlerini buldum, seyircilerle görüştüm. Sadece merkezdeki sinemaları değil, ilçe ve belde sinemalarını da araştırmama ekledim. 1950-1960 yılları arasında yerel basını taramanın çok faydasını gördüm.

Çalışmamın konuyla ilgili yapılacak araştırmalara başlangıç olmasını dilerim. Elimden geldiğince Bursa merkez ve ilçelerindeki sinemaların öyküsünü yazmak istedim. Başardığımı umarım.

Bu çalışmamın sinemaseverlere faydalı olmasını dilerim.